GAINSBOURG – Ενα Ηρωϊκό Χρονολόγιο

2 Απριλίου 1928 Γεννιέται στο Παρίσι ο Λουσιέν Γκίνσμπουργκ, γιος του Γιόζεφ Γκίνσμπουργκ και της Ολγκα Μπέσμαν, Ρωσω-εβραίων που εγκατέλειψαν την πατρίδα τους με το ξέσπασμα της Επανάστασης το 1917. Μαζί γεννιέται και η δίδυμη αδελφή του, Λιλιάν.

1946 Ξεκινά μαθήματα στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι και σκοπεύει να γίνει ο νέος Γκόγια. Παράλληλα ακολουθεί τα χνάρια του πατέρα του και δουλεύει παίζοντας πιάνο σε τζαζ μπαρ.

3 Νοεμβρίου 1951 Παντρεύεται τη Λίζε Λεβίτσκι, χωρίζουν το 1957.

1954 – 1957 Ο Γκενσμπούργκ αρχίζει να συνθέτει δικά του τραγούδια και να γράφει τους στίχους – τα περισσότερα απ’ αυτά τα δίνει στις διάσημες τραβεστί του καμπαρέ «Chez Madame Arthur».

1958 Αποκηρύσσει τη ζωγραφική, καταστρέφει όλους του τους πίνακες, γνωρίζει τον Μπορίς Βιάν και αφοσιώνεται στη μουσική. Κυκλοφορεί το πρώτο άλμπουμ του, «Du Chant À La Une!» που περιλαμβάνει το κλασικό, πια, τραγούδι «Le Poinçonneur des Lilas». Οι στίχοι περιγράφουν μια μέρα στη ζωή ενός υπαλλήλου του Μετρό του Παρισιού, ο οποίος τρυπά τα εισιτήρια των επιβατών. Η δουλειά του είναι τόσο μονότονη που σκέφτεται να κάνει μια τρύπα στο δικό του κεφάλι.

Δεκαετία 1960 Εγκαταλείπει τα παλιομοδίτικα τραγούδια του Μπορίς Βιάν και την τζαζ και γράφει ποπ επιτυχίες για ονόματα όπως η Ρεζίν, η Δαλιδά, η Μάριαν Φέιθφουλ, η Μπαρμπαρά και η Πετούλα Κλαρκ.

1961 Κερδίζει σε δημοτικότητα, ο χώρος της τέχνης τον λατρεύει όσο η κριτική τον αντιμετωπίζει αμήχανα ή επιθετικά. Δίνει παραστάσεις στο Olympia, ως προσκεκλημένος πρώτα του Ζακ Μπρελ κι έπειτα της Ζουλιέτ Γκρεκό.

7 Ιανουαρίου 1964 Παντρεύεται τη Φρανσουάζ-Αντουανέτ «Μπεατρίς» Πανκράτσι, με την οποία κάνει δύο παιδιά – τη Νατάσα και τον Πολ. Χωρίζουν το 1966

1965 Το τραγούδι του «Poupée de Cire, Poupée de Son» είναι η συμμετοχή του Λουξεμβούργου στο διαγωνισμό της Eurovision. Ερμηνεύει η έφηβη Φρανς Γκαλ και το τραγούδι παίρνει την πρώτη θέση! Την ίδια χρονιά, η 17χρονη Φρανς Γκαλ τραγουδά ένα ακόμα τραγούδι του Γκενσμπούργκ, το «Les Sucettes» – Τα Γλιφιτζούρια. Με στίχους που γεμάτοι αθωότητα παραπέμπουν στο στοματικό έρωτα (χωρίς η νεαρή τραγουδίστρια να το έχει καταλάβει), το τραγούδι προκαλεί σκάνδαλο στη Γαλλία και αναχαιτίζει την καριέρα της Γκαλ για αρκετά χρόνια.

1967 Ζει ένα σύντομο αλλά παθιασμένο έρωτα με την Μπριζίτ Μπαρντό, στην οποία αφιερώνει το άλμπουμ Initials BB και το ομότιτλο τραγούδι. Για εκείνη γράφει τα «Harley Davidson», «Comic Strip» και το περίφημο ντουέτο «Bonnie and Clyde». Η Μπαρντό, στο απόγειο της δόξας της, ποζάρει πάνω σε μια Harley ή ντύνεται σα φιλενάδα ενός γκάνγκστερ στο «Show Bardot», τον Ιανουάριο 1968 και σφραγίζει με την εικόνα του Γκενσμπούργκ την αιωνιότητα.

1968 Ερωτεύεται την πολύ νεώτερή του Αγγλίδα τραγουδίστρια και ηθοποιό Τζέιν Μπίρκιν, την οποία γνωρίζει στα γυρίσματα της ταινίας «Slogan». Η Μπίρκιν θυμάται το πρώτο τους ραντεβού – την πήγε πρώτα σε ένα μπαρ, μετά σε ένα κλαμπ με drag show και μετά στο Ξενοδοχείο Hilton, όπου εκείνος λιποθύμησε από το ποτό. Παντρεύονται λίγο καιρό μετά. Το 1971 αποκτούν μια κόρη, την ηθοποιό και τραγουδίστρια Σαρλότ Γκενσμπούργκ. Η Μπίρκιν τον εγκαταλείπει το 1980.

1969 Κυκλοφορεί το «Je t’ aime… moi non plus», με ερωτικούς στίχους και έναν ηχογραφημένο γυναικείο οργασμό. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε αρχικά με τον Γκενσμπούργκ και την Μπριζίτ Μπαρντό αλλά όταν η BB φοβήθηκε την αντίδραση του συζύγου της πολυεκατομμυριούχου Γκούντερ Ζακς, ηχογραφήθηκε ξανά με την Τζέιν Μπίρκιν στη θέση της. Παρότι ο Γκενσμπούργκ το χαρακτήρισε ως «το απόλυτο ερωτικό τραγούδι», στη Γαλλία θεωρήθηκε υπερβολικά προκλητικό, σε πολλές χώρες απαγορεύτηκε και το Βατικανό το κήρυξε επίσημα προσβλητικό. Ωστόσο, το τραγούδι έμεινε στην ιστορία ως το διασημότερο του δημιουργού του και διασκευάζεται ακόμα.

Δεκαετία 1970 Πειραματίζεται με τη ροκ μουσική και με τη ρέγκε.

1971 Κυκλοφορεί το concept άλμπουμ «Histoire de Melody Nelson», σε παραγωγή Ζαν-Κλοντ Βανιέρ και με θέμα έναν απαγορευμένο έρωτα με μια λολίτα. Η επίδραση του άλμπουμ είναι εμφανής σε καλλιτέχνες όπως οι Air, David Holmes, Jarvis Cocker, Beck και Dan the Automator.

1973 Παθαίνει το πρώτο του έμφραγμα, ενώ δεν παύει να εμφανίζεται σε μπαρ και στην τηλεόραση καπνίζοντας και πίνοντας ακατάπαυστα.

1975 Κυκλοφορεί το άλμπουμ «Rock Around the Bunker», με θέμα το ναζισμό.

1978 Ηχογραφεί στη Τζαμάικα το «Aux Armes et cetera», μια ρέγκε διασκευή της Μασσαλιώτισσας. Λόγω του τραγουδιού ο Γκενσμπούργκ δέχεται δολοφονικές απειλές από τους δεξιούς βετεράνους του πολέμου της Αλγερίας. Ο Μπομπ Μάρλεϊ εξαγριώνεται όταν μαθαίνει ότι η γυναίκα του, Ρίτα, τραγουδά ερωτικούς στίχους. Λίγο αργότερα ο Γκενσμπούργκ αγοράζει το πρωτότυπο χειρόγραφο της Μασσαλιώτισσας και απαντά στους επικριτές του λέγοντας ότι η δική του εκδοχή είναι η πιο πιστή στις προθέσεις του πρωτότυπου.

1979 Επιστρέφει, μετά από χρόνια αποχής, στις live εμφανίσεις, στο Palace, όπου αποθεώνεται.

Δεκαετία 1980 Πάντα σε επικοινωνία με την εποχή του, βυθίζεται στην electronica. Ταυτόχρονα, επεκτείνεται σε νέα πεδία, εκδίδοντας το πρώτο του μυθιστόρημα, «Ευγένιος Σόκολοφ». Εκφράζει τον πόνο του για το χωρισμό του από την Μπίρκιν γράφοντας το άλμπουμ « Souviens-toi de m’oublier» για την Κατρίν Ντενέβ, το οποίο περιέχει το κλασικό «Dieu est un fumeur de havanes» και γίνεται μεγάλη επιτυχία. Λίγο μετά γράφει ένα άλμπουμ για την Ιζαμπέλ Ατζανί και, παράλληλα, το «Baby Alone in Babylone» μία από τις ωραιότερες δουλειές του για την Μπίρκιν.

1984 Ταξιδεύει στη Νέα Υόρκη και μέσα σε μια εβδομάδα ηχογραφεί το «Love on the Beat», το πιο επιτυχημένο, εισπρακτικά, άλμπουμ του, που περιέχει το τραγούδι – πέτρα του σκανδάλου «Lemon Incest» που τραγουδά με την κόρη του, Σαρλότ.

Μάρτιος 1984 Σε μια από τις τακτικές του εμφανίσεις, κατά τη δεκαετία του ‘80, στην τηλεόραση, όπου εμφανίζεται αξύριστος και μεθυσμένος, παρανομεί καίγοντας μπροστά στην κάμερα ένα χαρτονόμισμα των 500 φράγκων, διαμαρτυρόμενος για την υψηλή φορολόγηση.

1986 Με την τελευταία του σύντροφο Μπαμπού (Καρολάιν φον Πάουλους) αποκτά τον γιο του Λουσιέν, ή Λουλού.

Απρίλιος 1986 Καλεσμένος στη ζωντανή δημοφιλή τηλεοπτική εκπομπή του Μισέλ Ντρουκέρ, μαζί με την Γουίτνι Χιούστον αναφωνεί προς την τραγουδίστρια «I want to fuck her!»

Δεκέμβριος 1988 Μέλος της κριτικής επιτροπής στο Φεστιβάλ Val d’Isere και κάνοντας μια παρουσίαση σε κατάμεστη αίθουσα, μεθυσμένος, αρχίζει να αφηγείται μία ιστορία που περιλαμβάνει την Μπριζίτ Μπαρντό κι ένα μπουκάλι σαμπάνιας αλλά πριν την ολοκληρώσει λιποθυμά. Από τότε η υγεία του ολοένα και χειροτερεύει.

1990 Γράφει ένα άλμπουμ για την πρωτοεμφανιζόμενη Βανέσα Παραντί, με την τεράστια επιτυχία «Joe le Taxi».

2 Μαρτίου 1991 Ο Σερζ Γκενσμπούργκ πεθαίνει από έμφραγμα. Η ταφή του γίνεται στο εβραϊκό τμήμα του Νεκροταφείου του Μονπαρνάς, στο Παρίσι και η κηδεία του σταματά όλη την κίνηση στην πόλη. Την τελετή ανοίγει η Κατρίν Ντενέβ, διαβάζοντας τους στίχους από το «Fuir le bonheur de peur qu’il ne se sauve». Ο τότε Πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν λέει «Ηταν ο δικός μας Μποντλέρ, ο δικός μας Απολινέρ. Ανήγαγε το τραγούδι σε μορφή ύψιστης τέχνης.» Το σπίτι του, στην οδό Βερνέιγ είναι ακόμα καλυμμένο με γκράφιτι και ποιήματα αγάπης και θαυμασμού. Οι στίχοι του διδάσκονται στα σχολεία σε μαθήματα γαλλικής λογοτεχνίας.

Για περισσότερες πληροφορίες http://www.universalmusic.fr/artiste/serge–gainsbourg/

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: